سلنا سلنا ، تا این لحظه: 14 سال و 1 ماه و 6 روز سن داره
سانیارسانیار، تا این لحظه: 10 سال و 25 روز سن داره

ماه خونه ما؛ سلنا

پنگوئن

دختر گلم سلنا، دوست خوبم سلنا ... ديروز يك خواب خيلي ناز ديدم. رفته بودم يك جايي مثل استخر يا سرزمين آبي همچين جايي. همه بودن ، خانم اي كه شما باشين تو بغلم بودي داشتيم قدم مي زديم، يهو گفتم واي سلنا پنگوئن رو ببين. بي مقدمه گقتي : پنگوئن. از ذوق نمي دوني چه حالي شدم. گفتم: بگو سمانه با يك صداي نازي گفتي : سمانه  اما افسوس از بس تو خواب خوشحال بودم كه اسمم رو گفتي از خواب بيدار شدم. اما خيلي لذت بخش بود . عاليييييييييييييييي   ...
9 آذر 1391

لالايي مامان و بابا

ماماني موقع خوابيدن واست لالايي مي خونه تا بخوابي. سلنا لالالا ...لالا ماه لالالا...لالا ستاره لالالا...لالا خورشيد، كوه، جنگل، درخت، برگ، جوجه ، مرغ، خروس، بركه، سبزه، گل، .... ماه مني تو ..لالالا ستاره مني تو...لالالا سلنا مي خوابه لالالا كوه مي خوابه لالالا سلنا مي خنده ....لالالا گنجشك مي خوابه لالالا... ماه و ستاره لالالا دريا وماهي لالالا كوه و سبزه لالالا ....... حالا فقط يكبار بابا حسينت خواست كه واست لالايي بخونه يوزپلنگ، زرافه، كوسه، شير، پلنگ، گرگ، دايناسور ، و هرچي حيوون وحشتاك و ترسناك بود اسم برد. بگو بابايي لطفا شما ديگه لالايي نگو خواب گودزيلا مي بينم يهو ...
7 آذر 1391

بدون عنوان

زندگي ام شمارش روزهايي هست كه ميگذرند  ، يك ، دو ، سه ، چهار و پنج. دوست دارم در ميانه اين شمارش اونچه كه انتظارش رو ميكشم  انجام بدهي تا لبخندي بر لبانم بياد و فردا دوباره برايم يك شود. واي به روزي كه مجبور باشم عدد شش را به زبان بيارم. همان پنج روز براي انتظار كشيدن به اندازه كافي طولاني هست. (خودت خوب مي دوني انتظار واسه چي جينگول خانم ) ...
7 آذر 1391

:) عكس منو نيگا :)

با مامان و بابا رفته بوديم دريا. اما به خاطر اينكه باد مي زد و من خواب بودم ، تو ماشين موندم تا ماماني و بابايي كمي قدم بزنن. هوا هم كه عالي و تمييز بود كلي بهم خوش گذشت. (اينجا تربچه خانم 34 روزه هست )   عكس و ببين چه خوشگل دست به كمر خوابيدم   ...
6 آذر 1391

ميان ماه تا ماه گردون

يك سايت بود ماماني سما پيدا كرده بود. عكس خودش رو و با حسين رو دادن كه مثلا وقتي من به دنيا اومدم قرار بود اين شكلي بشم.       حالا كه ماماني بهم ميگه (حسين 2) از بس شبيه بابام هستم. ماماني راست مي گه كه : (ميان ماه من تا ماه گردون ، تفاوت از زمين تا آسمان است ) ...
3 آذر 1391

رفتم واكسن زدم اوخ شدم :(

  در 59 روزگي بابا و مامان من رو بردن كه واكسن بزنم . قبل رفتن به مطب نمي دونستم كه چه خبر هست. كلي وقتي مامان لباس تنم كرد خوشحال بودم و واسش شكلك در آوردم و باهاش بازي كردم و خودم رو واسش لوس كردم ، وقت واكسن ماماني رفت بيرون و آقاي دكتر زودي تزريق كرد.  اما كلي گريه كردم و ساعت ها وقتي ياد اون درد مي افتادم حتي تو خواب هم گريه مي كردم و ماماني و بابايي كلي غصه خوردن اما حالا كه به خوبي و خوشي گذشته ،عكس هام رو وقتي خوشحال بودم ببينين   اين عكس شكلكيم       اينم عكس خوشگل موشگلي شدنم ...
3 آذر 1391

منو نيگا :)

بعضي وقت ها كه دل درد مي شم . مامان سما من رو به شكم مي خوابونه تا كمي دست و پا بزنم و كمي آرامش پيدا كنم. بعدش كلي هم با هم حرف مي زنيم  و بازي ميكنيم . اينم سند اش ، ببين چه ناز و خوش اخلاقم   ...
2 آذر 1391

من رفتم به حموم

امروز براي اولين بار ماماني  و بابايي من رو حموم بردن، خيلي بهم خوش گذشت و دختر خيلي خوبي بودم ، البته پيش خودمون باشه كلي هم تو دلم خنديدم ، مي دونين چرا؟ آخه هر دوشون كل كارهاشون رو مرور كردن و قرار مدار گذاشتن ، مثلا تو حموم باهم و من كمتر حرف بزنن كه اگه صدا تو فضا پيچيد نترسم و استرس بهم وارد نشه، و يا اينه تو كارها با هم هماهنگ باشن و باهم سر كارهايي كه دقيقا نمي دونن چيه بحث نكنن تا جو آروم باشه. كلي هم بساط وان و اسفنج راه انداختن اما آخرش آره اما آخرش ماماني منو گذاشت تو بغلش و همون جوري رو پاهاش شست . من هم كلي خوشحال شدم و ذوق كردم  آخه تو بغل ماماني بيشتر خوش مي گذره. بعد لباس هام رو تنم ...
1 آذر 1391