بدون عنوان

زندگي ام شمارش روزهايي هست كه ميگذرند  ،

يك ، دو ، سه ، چهار و پنج.

دوست دارم در ميانه اين شمارش اونچه كه انتظارش رو ميكشم  انجام بدهي تا لبخندي بر لبانم بياد و فردا دوباره برايم يك شود.

واي به روزي كه مجبور باشم عدد شش را به زبان بيارم.

همان پنج روز براي انتظار كشيدن به اندازه كافي طولاني هست.

(خودت خوب مي دوني انتظار واسه چي جينگول خانم )