ماه خونه ما؛ سلنا

تا  هستم ، مامان رو ترک نکن .....دلم ت .ر. ک  ور میداره 

مامان اصلا خیلی بدی ......... نشان دهنده اوج خشم سلنا ...

داستان های شبانه من و سلنایی تا پاسی از نیمه شب ادامه داره ، الان داریم مجموعه داستان های ویدایی رو تکرار میکنیم،  ویدا با سلنا میره شنا،  ویدا تو ماشین با بلندگو حرف میزنه ، ....

دخترم دوست داره موهاش بلند بشه  دخترم وقتی کار خوب میکنه منتظر هست ستاره هانم واسش کادو بیاره  دخترم میگه مامان من دو تا ، نه بیشتر چهار تا لاک دارم  ...

تولد سینا دخترم یک شعر خوشگل ( مامان جونم خیاط هست ) رو واسه همه خوند .... دخترم خیلی خیلی بهش خوش گذشت ، یک دوست هم پیدا کرد به اسم انیتا که آخر شب میخواست بیارتش خونه .... فاصله سنی شون حدود بیست سال بود  از بس شمع های رو کیک رو فوت کرد ، آلودگی هوای تهران بیشتر شد    ...

دقیقه اول ، سلنا جلوی آیینه  مامان تو آشپزخونه .... یک دقیقه بعد ، سلنا با لبایی که با مداد گلی قرمز شده جلوی آیینه ، مامان با قیافه ای که خشم و خنده قاطی داره جلوی آیینه چسبیده به سلنا ...

سلنایی جون : مامانی "دختر خوبم "چشمام چه رنگیه؟؟ مامانی : آّبی سلنایی جون : مامانی من چشمام چه رنگیه؟  مامانی قهوه ای ! قهوه ای ....آها قهوه ای ، چشمای دختر خوبم دکمه هست مامانی میدونی ... من : آره  اینم عکس "دختر خوبم "   ...