ماه خونه ما؛ سلنا

مامانی رفتم نمایشگاه مطبوعات و کلی مجله واسه سلنی قندی خریدم ،  یکی از شعرهایی که خیلی ازش خوشمون اومد و زودی یادش گرفت این بود : شعر نم نم و ریز ریز پنجره ها خیس حیاط مون لیز بارون می باره نم نم و ریز ریز     ابرا، زمین را آب پاشی کردند رو خاک باغچه نقاشی کردند شاعر : مهری ماهوتی ...

هوای تهرون بسی بارونی و شمالی هست و ما کلی خوشحال و شاد خندانیم ... سلن هم دائم میگه وای : برقو برق میاد  ...

.................................. .................................. ................................... ........................................ ................................. ...................................... .................................. .................................... .................................. ................................. ...

... ........................................... .............................................. .................................. ............................................ ............................... .............................................. ..................................... ................................. ...

سلناز جون مفهوم جمع و تفریق رو داره با استفاده از بازی قهر و اشتی مدادهای رنگی یاد میگیره. فعلا هم که دوست داشته  ...

ساعت یازده شب شده ، سلناز میگه مامانی بریم ، میگم کجا ، اشاره میکنه خونه اینا ... خونه مادر جون و باباجون شمالی رو میگه . میگم عزیزم مهمونای ما تازه اومدن ، میگه نه بریم خونشون بهتره  خیلی باحاله فقط مهمونی رفتن رو دوست داره  ...

دیشب داشتیم با مادر جون و سلناز فیلم هایی نونوییش رو میدیدم . دیدم چقدر من بهش اعتماد داشتم و به نظرم فهمیده می اومد چون بیشتر جاها بهش اجازه داده بودم که خودش راه بره و هرکاریی میخواد بکنه بدون جیغ جیغ و اضطراب... از اول دخترم رو خوب میشناختم... ...